Ստի ու չարի վերջը

Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է արդարացնել 2022թ․ հոկտեմբերի 6-ին Պրահայում իր կայացրած դավաճանական որոշումը։ Ձեռքի հետ շարունակում է նաև հայաստանցի-ղարաբաղցի հակադրություն քարոզել։

Նախընտրական շոու-զորահանդեսի ժամանակ նա հայտարարեց, որ 7 երկրներից կարողացել է սպառազինություն գնել միայն 2022թ․ հոկտեմբերից հետո։ «Թարգմանաբար» դա նշանակում է, որ, ըստ Նիկոլի, Արցախն ու 120 հազար արցախցիներն էին խանգարում, որպեսզի ՀՀ-ն զինվի։

Նախ մի կողմ թողնենք Նիկոլի գնած զենքերի արդյունավետությունը, դրանց սինխրոնացումը, որոնք ռազմական փորձագետների և զինվորականների գնահատականներով՝ խիստ կասկածելի են։

Մի կողմ թողնենք նաև այն, որ այս զենքերն 8 միլիարդ դոլարով չեն գնվել (Փաշինյանն ուզում է խուսափել այն հարցից, թե որտե՞ղ է վատնվել պետական պարտքի՝ 8 միլիարդ դոլարով ավելացումը․ իշխանափոխությունը մանրամասնորեն կտա այդ հարցի պատասխանը)։

Եվ այսպես, Նիկոլ Փաշինյանը կրկին խոստովանում է, որ ինքը գիտակցաբար է հանձնել Արցախն Ադրբեջանին։ Հետևաբար՝ ՔՊ-ականներն ու Նիկոլի արտահաստիքային քարոզիչներն այլևս չպետք է օգտագործեն «Արցախը շուտվանից էր հանձնած», «խեղճ, հարիֆ Նիկոլն ի՞նչ կարող էր անել, եթե Արցախը հանձնել էին 1991-ին, 1997-ին, 1998-ին, 2000-ին, 2007-ին, 2013-ին, 2022-ի սեպտեմբերին» և նմանատիպ այլ ձևակերպումները։

Արցախը հանձնել է Նիկոլը, և վե՛րջ։

Ու ինչքան էլ այդ դավաճանական քայլը փորձի ներկայացնել որպես ՀՀ-ի շահերից բխող բարեբախտություն, միևնույն է նրա ադրբեջանամետ ու հակահայկական քայլերի էությունը դրանից չի փոխվում։

Գալու է ստի ու չարի վերջը։

Միացի՛ր, որ փոխենք։

Անդրանիկ ԹԵՎԱՆՅԱՆ

«Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ

«Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության համամասնական ցուցակի 2-րդ համար

01․06․2026

Մեկնաբանություններ